cine-flush

127 hours. Οκ, από τις ταινίες που ξέρεις από την αρχή τι θα γίνει. Ας όψεται ο Danny Boyle με τις μουσικές και την κάμερα του.

Shrink- μου άρεσε πάρα πολύ. Ι ♥ Κεβιν Σπέισι!!!!!

Eat Pray Love - δεν ήταν κατι που δεν έχουμε ξαναδεί, αλλά ε...ίχε τις στιγμές του. Οι σκήνες στη Ρώμη μου άνοιξαν την όρεξη, και όχι μόνο για φαγητό.

Never let me go - Εξίσου ήρεμο, αλλά ενθουσιάστηκα (thanks Copy). Ένα πολύ συναισθηματικό psi-fi(δεν το λες με σιγουριά, αλλά κάπως είναι) sta 50's.

Red- πολύ ωραία περιπέτεια, με φοβερό cast, μου άρεσε που δεν ήταν τίγκα στα τζόβενα που λέει κι ένας φίλος.

Sophie's choice - με τόσα που είχα ακούσει για αυτή την ταινία, δεν ξέρω κι εγώ τι περίμενα. Ωραία ταινία που με άφησε με μια αίσθηση ανικανοποίητου.. Και έμαθα επιτέλους και ποιο ήταν το δίλημμα.

The Fountain - Δεν είμαι σίγουρη πως αισθάνομαι για το Fountain. Το είχα ξεκινήσει παλιά και βαρέθηκα στα 10 λεπτά και το έβγαλα. Πολύ συναισθηματική ταινία. Με συγκίνησε πολύ, κι ας μην ξέρω πως να την περιγράψω.

The tourist - ε, τα 'παμε. Γιατί δεν έχουν βάλει ένα εικονίδιο για thumbs down να βγαίνω από τη δύσκολη θέση?

The kids are allright - Και αυτό μου άρεσε πολύ. Τόσο απλό, αλλά είχε κάτι.

The fighter - ωραία ταινία, βασισμένη σε αληθινή ιστορία. Έβλεπα τον Wahlberg και το μόνο που σκεφτόμουν ήταν να λέει σε όλους "Say hello to your mother for me". Ο Cristian Bale και η μάνα του κλέβουν την παράσταση. Σε όλη τη διάρκεια της ταινίας είχα ένα million dollar baby feeling. Όχι λόγω της υπόθεσης, λόγο της "απλοικότητας" της ταινίας. Μου άρεσε.

Falling in love - 1984, Μερυλ Στριπ και Ντε Νίρο σε ρόλο παντρεμένων που συναντιούνται και ζουν μεγάλο έρωτα. Στα μέσα της ταινίας την έβγαλα, γιατί είχα τσαντιστεί με το infidelity factor.